Zawód maklera papierów wartościowych i zawód doradcy inwestycyjnego są licencjonowanymi
zawodami rynku kapitałowego, co oznacza, że do ich wykonywania konieczne jest
zdanie egzaminu(ów) państwowych, w tym przypadku organizowanych przez Komisję
Nadzoru Finansowego. Zawód maklera papierów wartościowych różni się od zawodu
doradcy inwestycyjnego zakresem kompetencji do wykonywania tzw. czynności
maklerskich. Doradca inwestycyjny przewyższa maklera papierów wartościowych
przede wszystkim kompetencją do zarządzania portfelami, w skład których wchodzi
jeden lub większa liczba maklerskich instrumentów finansowych. Z tego też względu
egzamin na doradcę inwestycyjnego obejmuje szerszą gamę zagadnień, niż egzamin
na maklera papierów wartościowych. Oba zawody są uregulowane w ustawie o
obrocie instrumentami finansowymi.
Makler papierów wartościowych
Makler
papierów wartościowych to osoba, która pośredniczy w zawieraniu transakcji
kupna-sprzedaży papierów wartościowych. Realizuje on zlecenia swojego biura
maklerskiego, przyjmuje zlecenia od klientów, sprawdza, czy dany klient ma
zabezpieczone odpowiednie środki i informuje go o aktualnym stanie rachunku oraz
zawartych transakcjach. Za swoją pracę pobiera prowizję. Najkrócej ujmując – makler papierów wartościowych jest pewnego rodzaju
wyspecjalizowanym pośrednikiem.
Aby zostać
maklerem papierów wartościowych trzeba kumulatywnie spełnić następujące
warunki: trzeba mieć pełną zdolność do czynności prawnych, trzeba korzystać z
pełni praw publicznych, nie można być uznanym prawomocnym wyrokiem za winnego
przestępstwa skarbowego, przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów,
mieniu, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi,
za przestępstwa określone w art. 305, 307 lub 308 ustawy Prawo własności
przemysłowej, za przestępstwa określone w ustawie o giełdach towarowych lub za
przestępstwa określone w ustawie o obrocie instrumentami finansowymi, trzeba
złożyć z wynikiem pozytywnym egzamin na maklera papierów wartościowych.
Egzamin na
maklera papierów wartościowych ma formę pisemną. Jest to jeden egzamin,
odbywający się kilka razy w roku, organizowany przez KNF. Zakres egzaminu można
podzielić na dwie ogólne kategorie – część prawną oraz część analityczną. Ściślej
rzecz ujmując egzamin na maklera papierów wartościowych, zgodnie z ustawą o
obrocie instrumentami finansowymi, jest sprawdzianem teoretycznego
przygotowania kandydatów z następujących dziedzin: prawo cywilne, prawo
gospodarcze, prawo podatkowe i dewizowe, prawo papierów wartościowych,
instrumenty finansowe oraz obrót takimi instrumentami, działalność maklerska
oraz działalność powiernicza, system depozytowo-rozliczeniowy w zakresie obrotu
instrumentami finansowymi, rynek finansowy, tworzenie i funkcjonowanie funduszy
inwestycyjnych, komercjalizacja i prywatyzacja przedsiębiorstw, zasady
rachunkowości, rynek towarów giełdowych, matematyka finansowa, analiza
finansowa, strategie inwestycyjne oraz etyka zawodowa.
Osoby
posiadające licencję maklera papierów wartościowych mogą szukać zatrudnienia
nie tylko w obrębie rynku kapitałowego, ale także całego rynku finansowego,
gdyż wiedza i umiejętności nabyte w trakcie zdobywania uprawnień są dość
uniwersalne.
Na dzień
10.01.2016 licencję maklera papierów wartościowych posiada 2907 osób.
Doradca
inwestycyjny
Licencja
doradcy inwestycyjnego służy przede wszystkim do uzyskania uprawnień do
zarządzania aktywami w funduszach inwestycyjnych, bankach inwestycyjnych, czy
otwartych funduszach emerytalnych. Innymi słowy – doradca inwestycyjny to
osoba, która inwestuje najczęściej cudze środki na giełdzie, by osiągnąć dany
poziom zwrotu w danym przedziale czasu. Jak możemy się domyślić, jest to praca
obarczona wyjątkowo dużą odpowiedzialnością i dużym poziomem stresu, gdyż
wyniki inwestycyjne zależą bezpośrednio od zespołu zarządzającego.
Aby zostać
doradcą inwestycyjnym trzeba spełnić kumulatywnie identyczne przesłanki jak w
przypadku maklera papierów wartościowych. Jedyną różnicą jest bardziej
rozbudowana forma sprawdzania wiedzy kandydatów na doradców inwestycyjnych. Kandydaci
muszą zdać trzy egzaminy. W ciągu roku organizowane są najczęściej dwa cykle
egzaminów, pierwszy cykl rozpoczyna się w okolicach marca, drugi rozpoczyna się
w okolicach października. Zakres zagadnień na egzaminach na doradcę
inwestycyjnego, w stosunku do egzaminu maklerskiego, jest poszerzony o
następujące zagadnienia: ekonomia, statystyka, finanse publiczne, finanse
przedsiębiorstw oraz zarządzanie portfelami, w skład których wchodzi jeden lub
większa liczba instrumentów finansowych. Pierwszy etap polega na rozwiązaniu
110 pytań jednokrotnego wyboru, drugi etap polega na rozwiązaniu 5
rozbudowanych zadań, z których z każdego zadania trzeba uzyskać co najmniej 51
punktów na 100 możliwych, trzeci etap polega na rozwiązaniu dwóch rozbudowanych
zadań, gdzie jedno z nich jest z ustawy o obrocie instrumentami finansowymi i
zasad etyki doradców i maklerów. Jak więc widzimy zakres materiału i forma
egzaminowania kandydatów na doradców inwestycyjnych są bardziej rozbudowane, co
w praktyce czyni zawód doradcy inwestycyjnego stosunkowo elitarną i niszową
profesją, gdyż zdawalność rzeczonych egzaminów jest zazwyczaj na bardzo niskim
poziomie.
Osoby
posiadające licencję doradcy inwestycyjnego mogą szukać zatrudnienia na całym
rynku finansowym (w szczególności na rynku kapitałowym), jak również w innych
branżach, w których wiedza zdobyta w trakcie zdobywania uprawnień może być
skutecznie wykorzystana. Takimi branżami są np. doradztwo strategiczne, czy doradztwo
transakcyjne w działach dużych, międzynarodowych korporacji.
Na dzień
10.01.2016 licencję doradcy inwestycyjnego posiada 539 osób.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz